Bugün hamişliğimin 267. günüymüş. -müş diyorum çünkü bir internet sitesinden baktım, oturup gün gün saymadım yanlış anlaşılmasın :) azıcık manyaklık var ama o kadar değil :) Ve önümüzde sadece 5 gün kaldı. Yeni bir hayatın aramıza katılmasına, dünyamızın merkezinin değişmesine, benim hamilelik saltanatımın bitmesine sadece 5 gün var.
Bugün yine doktordaydık, önce NST'ye bağlandım sonra ultrasona girdim ve en son cuma günü ile ilgili konuştuk. NST'de her şey normal Can Bey'in kalp atışları 120 ila 160 arasında pıtırpıtırdı. Benim kasılmalarım ise gecen haftaya göre neredeyse iki katında gözüküyordu. Almila Hanım bunların doğumu başlatacak kasılmalar olmadığını söyledi. Zaten ben de bu kasılmaları hissetmiyordum. Ultrasonda küçük prensimin keyfi pek yerindeydi. Kendisine küçük prens dedim ama yapılan ölçümler Can Bey'in kilosunun 3486 gr boyunun ise 55 cm olduğunu gösteriyor :) Tabi bunlar ortalama ölçümler boyu zaten uzun süredir ölçülemiyor ben Kağan Kocatepe'nin sitesinde okuduğum gibi FL ölçümünü 7 ile çarparak boyunu buluyorum.
Günün en güzel haberine gelince Almila Hanım'la yaptığımız pazarlık benim istediğim şekilde sonuçlandı. Sezaryenim genel anestezi ile olmayacak epidural olması konusunda anlaştık. Hatta belki Cücü'yü bile alacaklar içeri. Şimdilik kesin değil ama Cücü sakin kalabilirse o da olacak sanırım. Gerçi kocam geçen hafta uçakla İstanbul'a gidip gelerek panik atak konusunda çok büyük bir sınav verdi. Üstelik en kötü fırtınanın olduğu günde. O yüzden doğum sırasında da sakin kalabileceğini bana destek verebileceğini düşünüyorum. Ve hayatımızın en özel anını CAN'ımızı birlikte karşılamayı çok istiyoruz.
Tam bir fare gibiyim.... Fare giremediği deliğe kuyruğuna balkabağı bağlayıp girmeye çalışırmış ya o hesap benimkisi... Önce doktoru genel anesteziden vazgeçirttim şimdi doğuma Cücü'yü sokmaya çalışıyorum.
